To nie jest koniec (That’s not the end).

Nastał czas zmian. 

Czuj się wyróżniony, kiedy ktoś chce z Tobą podzielić kawałek siebie.

Czuj się wyróżniony, kiedy ktoś uśmiecha się do Ciebie bez powodu.

Czuj się wyróżniony, kiedy ktoś chce z Tobą wypić szybką kawę.

Czuj się wyróżniony, kiedy ktoś do Ciebie dzwoni i prowadzi 3-minutową rozmowę.

Czuj się wyróżniony, kiedy ktoś umawia się z Tobą na spotkanie między jednym zadaniem a drugim.

Czuj się wyróżniony, kiedy ktoś jest gotowy zrezygnować ze swoich planów, żeby Tobie pomóc.

Czuj się wyróżniony, kiedy ktoś poświęca Ci swoje zaangażowanie.

Czuj się wyróżniony, kiedy ktoś mówi Ci jak się czuje.

Ten ktoś nie robi tak z każdym. Ten ktoś ma określone możliwości i jeżeli rozdysponowuje je m.in. na Ciebie, to jest to wyróżnienie.

Bo czasu jest coraz mniej, a rzeczy do zrobienia coraz więcej:

Dzisiaj mamy większe domy, ale mniejsze rodziny
Więcej możliwości, ale mniej czasu
Mamy więcej tytułów, ale mniej zdrowego rozsądku
Więcej wiadomości, ale mniej trafnych osądów
Mamy więcej specjalistów, ale i więcej problemów
Więcej służby zdrowia, ale mniej opieki

Pomnożyliśmy nasze majątki, ale okroiliśmy nasze wartości
Mówimy za dużo, kochamy za mało, a kłamiemy zbyt często
Uczymy się jak zarabiać na życie, ale nie jak żyć
Wydłużyliśmy okres życia, ale nie życia w ciągu roku
Mamy stabilne budowle, ale kruche charaktery
Szersze autostrady, ale węższe poglądy
Więcej używamy, ale posiadamy mniej
Więcej kupujemy, ale mniej mamy satysfakcji

To jest czas szybkiego jedzenia, ale wolnego trawienia

Podróżujemy na księżyc i z powrotem, ale mamy problem przejść przez ulicę
odwiedzić sąsiadów
Zdobywamy wszechświat, ale nie swoje wnętrze

>>Dalajlama<< tak mówi, a ja dodam, że

to jest czas tysiąca znajomych w wirtualnych społecznościach i niemożności popatrzenia razem na wschodzące słońce.

To jest czas królowania słów obiecujących, zapewniających, słów uwzględniających to, co ktoś chce usłyszeć.

To jest czas podróżowania na księżyc i zupełnego rozstrojenia z jego fazami.

 

Kiedyś celebrowałam wyjątkowe okazje, teraz każda chwila jest wyjątkowa, więc nie odkładam rzeczy na później. Ubieram się, jem i otaczam przedmiotami, które w danej chwili przyczyniają się do mojego szczęścia. Używam słów, które mi się podobają.

I jeszcze wciąż brakuje mi odwagi, żeby mówić ludziom wszystko to, co czuję. Pytać ich o to, co mnie interesuje.

Czy są szczęśliwi? Czy lubią patrzeć w gwiazdy?

Niekiedy nieśmiało, niekiedy wcale, niekiedy nie rozumiem, gdzie tworzy się ta blokada.

Wykrzyczałabym wszystko wszystkim, gdybym miała jutro umrzeć, a przecież mogę.

NOW by DOUG AITKEN
Gdyby było tylko TERAZ, co by się wydarzyło?

A przecież jest.

Jest teraz i to nie jest koniec.

Myślę sobie, że pewnie nie jestem sama i uśmiecham się do wszystkich, którzy czują tak samo.

Idę po więcej odwagi i kiedy ją zdobędę, wrócę tu, z nowym spojrzeniem. Będę mówić przez megafon, dosadnie i bez skrępowania, tak, żeby wszyscy usłyszeli.

Pamiętajcie, że każda zmiana może się zadziać

tu i teraz,

a każda dzielona chwila jest wyjątkowa.

Życzę Wam otwartości, odwagi i poczucia jedności w tym świecie paradoksów.

Podpisano: NOMATKA

PS Słuchajcie muzyki!

-> El Búho – Manana Tepotzlan

-> Nicola Cruz – Cumbia Del Olvido

-> TI.PO.TA – MOONLIGHT AVENUE

 

 

 

  • Bardzo ważne słowa 🙂

  • Olga Dąbrowska

    Pięknie napisane!

  • Bardzo ważne to, co piszesz! 🙂 Warto być tu i teraz! ZAWSZE!